เวลาหมุนไปช้า ๆ (แด่แม่ 12 สิงหาคม 2559)

เมื่อวานโทรหาแม่หลายรอบเพราะรู้สึกไม่สบายใจที่ไม่ได้ดูแลท่าน

เช้า

เสียงแม่แหบกว่าปกติ เหมือนไม่สบาย ก็ .. เป็นหวัดลงคอ ไม่มีอะไรมาก

พยายามลุ้นให้ไปหาหมอที่โรงพยาบาล แม่ก็ไม่ยอมไป เพราะรู้สึกไม่หนักหนา

ก็ อืม ก็ต้องตามใจ มียามากินบรรเทาอาการ ท่าทางจะดีขึ้น

กลางวัน

โทรหาอีกที ว่าเป็นไงบ้างแล้ว เสียงแจ่มแจ๋วดีเชียว

ที่บอกกันไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วว่าจะพาไปเที่ยวสุพรรณบุรีในวันแม่

ก็ถามว่าไปไหม แม่ก็ อืม ไปสิ

อาทิตย์ก่อน

พาทานข้าวร้านริมคลองชล

เห็นเค้ากินได้เราก็สบายใจ ดีใจ เน๊อะ เป็นธรรมดา

ฟังเค้านั่งเล่านู่นนี่นั้น ดูมีความสุขดี นี่แหละ เลือกเอาที่จะรับ ที่จะเป็น

หลายวันก่อนที่ไม่สบาย ก็บ่นให้ฟังว่ากินอะไรก็ไม่อร่อย กินไม่ลง

แต่บรรยากาศดี อาหารดี แม้จะคอขมไปบ้าง แต่ก็กินได้เยอะดี

แค่นี้ คนพาไปก็ยิ้ม คนถูกพาไปก็ยิ้ม หัวใจยิ้มกันทั้งหมด รู้สึกดี

แม้จะดูว่ายังแข็งแรงดี ช่วยเหลือตัวเองสบาย

แต่ก็อดใจหายไม่ได้ ที่ดูว่าแม่ แก่ ลง มาก

กำลังคิดหาวันหยุดยาว ๆ อีกช่วง อยากพาแม่ไปเที่ยว

ล้มโครงการตัวเองที่อยากไปไหน ๆ ลบทิ้งก่อน

เคยไปเที่ยวสิงคโปร์

แม่ก็ว่า อืม อยากไปเที่ยวบ้าง ยังไม่เคยไปเลย

ก็คิดนะ ว่าควรพาท่านไป

ไปทั้งที่เรี่ยวแรงยังพอมี ไปตอนที่ยังเดินยาว ๆ ได้ไหว

ไปทั้งที่ยังมีสติ มีการพูดจากันได้ ก่อน จะล้าแรงจนต้องเข็นรถพาไป

อย่างนั้น คงจะลำบากทั้งคนไป คนพาไปมากกว่ากระมัง

บางที เราก็มัวแต่นึกถึงความสุขของตัว จนหลงลืม ..

ลืมที่จะใส่ใจในความรู้สึกของคนที่อยู่รอบข้างตัว

ปีนี้ แม่หกสิบเจ้ดแล้ว .. ความแข็งแรงในกาย ก็เสื่อมไปตามสภาวะ

ย้อนมองเวลาที่เดินจากเราไปช้า ๆ

ย้อนมองดูความสุขที่กำลังจะจากเราไป อย่างช้า ๆ เช่นกัน

ประวิงเวลาไว้ คงไม่เกิดประโยชน์ ..

ใคร .. ที่ยังห่วงภาระ อื่น ๆ อยู่ ...

อย่าลืม เหลียวกลับมามองดู และใส่ใจคนที่เวลาในชีวิตเหลืออยู่น้อย