มีวันที่ดี...มีวันที่ต้องจบ..และเริ่มต้นใหม่
ชีวิตฉัน...เรื่องราว...ที่เราเติบโต
ตลอดชีวิตที่เราใฝ่หา คือ การมีใครสักคนยืนเคียงข้างเรา
เป็นครอบครัวเดียวกับครอบครัวเรา
ใช่เราเป็นคนหนึ่งที่รักครอบครัว รักพ่อแม่พี่น้องมาก
ต้องเริ่มต้นใหม่อีกแล้วสินะ....
ทางผ่าน....จะมีสักกี่คนนะ จะจดจำ จะจำได้....ต้องสำคัญมากแค่ไหน...ต้องทำตัวเด่นอย่างไร
ใครเค้าจะจดจำ
บางคน....ไม่ได้นึกถึงปลายทาง แต่ชอบที่จะสัมผัส ลิ้นรสทางข้าง
สุดท้าย...ทุกคนย่อมมีปลายทางเสมอ
ทางผ่าน...อาจจะสวยมากหรือเจ็บปวด
ปลายทาง...แม้ครั้งก็ไม่ได้แปลว่ามันจะสวยงามเสมอไป
ทางผ่าน...หรือ...ปลายทาง มีค่าอย่างไร
ขึ้นอยู่กับว่าคุณตัดสินใจในช่วงเวลานั้นอย่างไร
คุณค่ะ..ขอให้ชีวิตคุณมีความสุขในทุกๆ วันนะคะ
ท้องฟ้าตอนดีมืดครึ้ม ถึงแม้จะเป็นเวลากลางวันก็ตาม
มันทำให้ฉันอยากจะนั่งดื่มกาแฟสักแก้ว....ก่อนที่จะลงมือทำงานต่อ
วันนี้เรายังไม่ได้ทักทายกัน
ใช่ฉันคิดถึงคุณ..คิดถึงเรื่องราวในอดีตของเรา...ว่าทำไมนะ
จากคนรัก..กลายเป็นคนเคยรัก
สถานะตอนนี้ยังอยากให้อยู่อย่างนี้ไหม
หรือจะขยับความสัมพันธ์กันดี
นั่งทบทวน นึกวันที่เราไม่เข้าใจกัน
วันที่เราต่างคน ต่างหนีหน้า ต่างหนีปัญหา ไปอยู่ในมุมที่ตัวเองคิดว่าสบายใจที่สุด
คำตอบของฉันวันนี้ มันมีเพียงหนึ่งเดียว
แค่ไม่อยากให้คุณห่างหายไปไหนจากชีวิตของฉัน
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
อาจเป็นเพราะช่วงเวลาที่เราไม่เข้าใจ..มันไม่ได้ทำให้ฉันมีความสุข
อาจเป็นเพราะการเป็นคนรักมันอึดอัด
อาจเป็นเพราะเรายังรักกันไม่มากพอ
หรืออะไรก็แล้วแต่...แต่ฉันคิดว่าวันนี้
เราทั้งคู่ต่างมีความสุขในจุดที่เรายืนแล้ว
เมื่อวาน ....บริษัทจัดหางานถามด้วยคำถามง่ายๆ
ขอโทษนะคะ ทำไมถึงลาออกจาก..............ค่ะ
ค่ะตอนนั้น พี่ชายเสียชีวิตค่ะ
อ๋อค่ะ.....แล้ว ทำไมถึงลาอกจาก.......ค่ะ
แม่เสียนะคะ..เลยต้องดูแลหลานซึ่งเป็นลูกพี่ชายที่เสียก่อนหน้านั้น
บางครั้งความสำเร็จที่ไร้เรื่องเล่า....มันก็เป็นแค่เงาแห่งชัยชนะเท่านั้น
มันจะมีค่าอะไร...ถ้าคุณประสบความสำเร็จแต่คุณไม่มีคนสำคัญคนนั้น..อยู่ข้างๆ
ไม่เคยคิดว่าตัวเองตัดสินใจผิด...และไม่เคยให้ค่าของความสำเร็จเป็นหน่วยเงินตราที่สูงขึ้น
แต่ให้ค่าของความสำเร็จที่รอยยิ้มของคนในครอบครัวเรามากกว่า
ด้วยรัก
ดร.ศิวพร ไตรภพ
