"เชื่อเถอะว่ายังมีแม่ที่รักเราอยู่"
|
| อ่านจากเพื่อนคนหนึ่งที่อัพเดทไว้ FB |
| ประโยคของเขา สะกิดความรู้สึกในใจ |
| คนเรา ไม่ต้องการอะไรมากมายนักหรอกในชีวิต |
| ยามแก่เฒ่า ชราภาพลงไปแล้ว คงเหลือแต่ความเป็นเพื่อนที่จะมีให้กัน |
| อยู่ดูแลกันไป ทั้งในยามสุข ทุกข์ อยู่อย่างคนหง่อม ๆ ด้วยกัน |
| ไหนเลยจะอยากมาเบียดเบียนเวลาของลูกหลานที่ช่างมีค่าในทุกนาที |
| ลองย้อนกลับมองดูตัวเราเถิด ร้อยเหตุผลต่าง ๆ นา ๆ สารพัดจะเอามาเอ่ยอ้าง |
| งานด่วน งานเยอะ เจ้านายจะเอารายงาน ต้องเสร็จ ต้องได้ตัวเลข |
| ยังปิดงบไม่ได้ ติดประชุมอยู่ ต้องไปพบลูกค้า |
| แค่เหตุผลพื้น ๆ ที่เราจะบอกว่า ไม่มีเวลา |
| เสาร์อาทิตย์ล่ะ ไม่ไหวแม่ เหนื่อยมากเลย ขอพักหน่อย |
| เดี๋ยวต้องซักผ้าอีกกองเบิ้มเลย ผ้ายังไม่ได้ซัก นัดเพื่อนไว้ต้องไปกินข้าว |
| ไอ่นู่นมันจะแต่งงาน ไอ่นี่มันจะบวช หยุดตั้งสามสี่วันขอไปเที่ยวก่อนนะแม่ |
| ร้อยเหตุผลที่อยากจะนอกลิ้งเกลือกเทือกอยู่บนเตียง |
| หลังจากออกไปผจญกรรมนอกบ้าน |
| พอมีเวลาแค่สองวันก็อยากจะอยู่กับบ้าน อ่านหนังสือ ดูทีวี |
| ลืมคิดไปว่า |
| คนที่อยู่บ้านทั้งเจ็ดวัน |
| เค้าคงอยากไปผจญกรรมนอกบ้านบ้าง |
| เพราะเบื่อ ทีวีไม่มีอะไรจะดู หนังสือที่ตาฟางมองไม่ค่อยเห็น |
| ยิ่งไลน์ FB.. ลูกหลานก็ห้ามไม่ให้เล่น เพราะกลัวโทรศัพท์จะเสีย 55 |
| เราไม่รู้หรอก เราไม่เคยมองเห็น เพราะเราไม่ได้ใส่ใจ |
นานแค่ไหนแล้ว ที่ไม่ได้ดูแลท่าน นานแค่ไหนแล้ว
ที่ท่านเฝ้าแต่ถามเราว่า อาทิตย์นี้เข้ามาหาแม่ไหม?? |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น