วันเสาร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

รวมเพลงใหม่ ILLSLICK (Fix 6)





แค่จูบเบาๆเท่านั้นทำเอาฉันสั่นไปถึงหัวใจ ♥
ตอนที่เธอจูบฉันดวงใจไหวหวั่นล่องลอยแสนไก­ล

You're Gonna Smell That Weed When You Kiss Me You Know I Got A Groupie, Now She Wanna Meet Me 
ไม่ต้องไปคิดแค่ Let It Be, You're Gonna Need It Prom Queen, Sippin' Lean ทำไมต้องคิดอีก

โปรดดดด ตอบฉันหน่อยซิ หรือว่าเป็นประเพณีสำหรับผู้หญิง  :D

ที่คุณว่าผมหยิ่ง แต่จริงๆแล้วผมอาย ได้โปรดอย่าอัพรูปคู่ เดี๋ยวแฟนคุณยิงผมตาย จะใส่ชุดอะไรไหนมาลองให้ผมทาย
แค่ฟังเสียงอิลบวกคารมณ์คมคาย Let's ride 


* Ya Eee Ya Eee Yaaaaa 
สักวันหากเราต้องตายจะไม่เสียดาย So Baby Kiss Me One More Time

 * * คุณจูบฉับรอยจูบนั้นย่อมติดจนตาย  จะลบรอยจูบอย่างไรไม่หาย  อย่าลืม อย่าเลือน แค่จูบฉัน Baby Kiss Me One More Time I Ain't Never Told No Lie You're Such A Beautiful Girl...

Pop ก็กลับไปร้อง Pop  Rock ก็กลับไปร้อง Rock Dark R&b พูดยังไงคุณถึงจะมองออก มีความนัยบางคำที่อยากจะลองบอก
ผมชอบคุณพูดจริงไม่ใช่แค่ลองหยอด และผมไม่มีแลมโบมีแต่ Longboard Baby Please Don't get Me Wrong แค่จะลองกอด พูดจริงตลอด ทุกๆคำที่บอก มันย่อมออกจากหัวใจ

นั่นมันกลิ่น O.G จากริมฝีปากฉัน พาเธอไปในโลกที่เธอไม่อาจฝัน อยู่ในโลกที่เราไม่มีวันจากกัน คงอยู่ตลอดกาลนับจากนั้น


Kiss Me, Kiss Me, Do It Now
Kiss Me, Kiss Me, Do It Now
Kiss Me, Kiss Me, Do It Now
Kiss Me, Kiss Me, Do It Now

No One Can Slow Me Down แต่ถ้าเธอมีดี You Better Show Me Now Baby Girl, I Got Chu But Don't Ask Me How 
Just Like Kurt Cobain, You Know What We're About 

 Feat. หนึ่ง ETC    รอยจูบนั้นมันฝังหัวใจ กี่ร้อยพันครั้งยังฝันเรื่อยไป แม้ค่ำคืนนี้จะแสนยาวไกล ช่วยฟังคำนี้อีกครั้งได้ไหม

วันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

oh why whywhywhy? ความสุขมันหายไปตั้งแต่ตอนไหน?

เนื้อเพลง สุขาอยู่หนใด
——————————————-

ใครบางคนเคยบอกว่ารักฉันมากมาย แต่พอนานไปทำไมจากรักกลายเป็นเกลียด
ก็เป็นคนดีก็เป็นคนมีความฝัน แล้วทำไมคนอย่างฉันถึงไม่มีใครสนใจ
ก็มีเงินทองก็มีรถเก๋งคันใหญ่ใหญ่ แต่ภายในใจทำไมไม่เห็นมีคำตอบ

oh why whywhywhy? ความสุขมันหายไปตั้งแต่ตอนไหน
** สุขา อยู่หนใด ความงดงามอยู่ที่ใด มันซ่อนอยู่ที่ใคร ซ่อนอยู่ที่ใคร
ชีวิตที่ต้องการ สิ่งที่ใจเราต้องการ มันซ่อนอยู่ที่ใด ซ่อนอยู่ที่ใด….ซ่อนอยู่ที่ใด
ใครบางคนเคยบอกว่าฉันต้องรุ่นใหญ่ ต้องเดินนำใครต้องไปเป็นคนที่เหนือกว่า
ต้องเป็นคนดังต้องเป็นคนมีความหมาย แล้วต้องลงทุนเท่าไรถึงจะมีใครหันมอง
ต้องออกเดินทาง ต้องออกไปพบโลกกว้างไกล ต้องเดินทางไปเท่าไรจึงพบเจอคำตอบ
oh why whywhywhy? ความสุขมันหายไปตั้งแต่ตอนไหน
สุขา อยู่หนใด ความงดงามอยู่ที่ใด
มันซ่อนอยู่ที่ใคร ซ่อนอยู่ที่ใคร ชีวิตที่ต้องการ สิ่งที่ใจเราต้องการ
มันซ่อนอยู่ที่ใด ซ่อนอยู่ที่ใด….ซ่อนอยู่ที่ใด
สุขที่ตามหาอยู่ที่ใด ซ่อนอยู่ที่ใคร



เ กิ ด ม า เ พี ย ง ลำ พั ง (ตอน "เลิกรา ไม่ได้แปลว่า เลิกรัก") by Siwaporn Traiphop

คนที่เลิกรากันไปแล้ว ยังคงคบหาและเป็นเพื่อนกันได้
ฉันว่ามันดี ..
ฉันบอกเสมอ ๆ ว่า คนรักเก่า นี่แหละ คือเพื่อนที่ดีที่สุด ที่รู้ใจที่สุด
เพราะในช่วงเวลาที่เคยคบกัน .. เราต่างต้องเรียนรู้ระหว่างกัน
แล้วทำไม เมื่อไม่รักกันแล้ว จะต้องเลิกร้างห่างไป ไม่ใส่ใจดูแล
หลาย ๆ คนว่า ฉันใจร้าย
เมื่อเลิกแล้ว ทำไมไม่จบ แล้วคนที่ยังคบอยู่ เค้าจะทนได้อย่างไร
ฉันว่า เปล่า..ไม่ได้ใจร้าย เพราะฉันเอนกลับไปหาคนเก่าทุกคนต่างหาก
เพื่อนว่า นั่นนะ โคตรร้ายเลย ... อ๊ะ จริงเหรอ
เมื่อหลายวันก่อน..
มีคนถาม เรื่องความรัก ตลกจังที่ต้อง "โกหก" ใครๆ ทุกที
และปล่อยให้ใครต่อใครเข้าใจผิดมาเรื่อยๆ เข้าใจกันไปเอง
จนวันนี้ พระถาม.. 
และ ไม่กล้าจะโกหกพระ เลยตอบไปตามจริง
พระบอก ว่า . . 
ค น เ ร า เ กิ ด ม า เ พี ย ง ลำ พั ง 
ถ้ า จ ะ ดำ เ นิ น ชี วิ ต ไ ป ลำ พั ง
แ ล ะ ต า ย ไ ป เ พี ย ง ลำ พั ง
จ ะ แ ป ล ก อ ะ ไ ร 
ฟังพระพูดแล้วสะดุ้ง 
สะดุ้งวาบเลย แต่ก็ดีเนอะ เหมือนจะได้เวลายอมรับซะที

ถ้าจะเป็นเวลาที่ต้องยอมรับกับชีวิตได้สักที

ฉันว่า
"มันก็ดีแต่ขอให้ได้รู้สึกกับมัน อย่างนั้นจริง ๆ นะ"
"อย่าได้เป็นเพียงแค่ วูบ วาบ แล้วก็ ดับ ลับหายไป เหมือนทุกที"
คนเรา อยู่นิ่ง ๆ ซะบ้าง อยู่กับใจตัวเองซะบ้าง
ไม่ต้องวิ่งวน ค้น หา ความรักให้วุ่นวาย มากมายนักหรอก
ลืมตา แล้วมองดู สิ่งรอบล้อมเรา สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ลืมใส่ใจ
หลายต่อหลายครั้ง ที่เราชอบปล่อยมือพวกเขาไป
คนเหล่านั้น คนที่รัก หวังดี และห่วงใย อย่างไม่ต้องเคลือบแคลงสงสัย
ยากย้ำเตือนเธอไว้  #ถ้าเรา "ไม่ข้ามสะพาน ก็ อย่าเผาสะพาน"
เอาน่ะ ถ้าวันนี้ จะตัดสินใจอะไร อะไรได้แล้ว
ฉันก็จะรอดู รอมอง และรอ .. รอที่จะเห็นความเป็นไป ..
แม้อาจจะไม่ได้อยู่ใกล้ และจับจูงมือไปไหนต่อไหน
หรือได้ยืน อยู่ในฐานะของคนรัก อย่าง แต่เก่าก่อนแล้ว
คำสัญญาที่ให้ คำพูดที่บอกไว้ ยังไงก็ไม่ลืมเลือน

เรื่องราวของคนรัก ข้ามไปก่อน ตอนนี้ ดูแล ใจ กันก่อน ดีไหม
รู้ไหม ว่า ฉันช่างเกลียดในเรื่องเซนส์ของตัวเองซะจริง
เมื่อไหร่ที่รู้สึก มันมักจะถูกเสมอ ไม่ดีเลย ไม่ดีเลย ย .. ย

วันพุธที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

"รัก" คงอยู่ทุกขณะจิต by ศิวพร ไตรภพ

"เชื่อเถอะว่ายังมีแม่ที่รักเราอยู่"
อ่านจากเพื่อนคนหนึ่งที่อัพเดทไว้ FB
ประโยคของเขา สะกิดความรู้สึกในใจ

คนเรา ไม่ต้องการอะไรมากมายนักหรอกในชีวิต
ยามแก่เฒ่า ชราภาพลงไปแล้ว คงเหลือแต่ความเป็นเพื่อนที่จะมีให้กัน
อยู่ดูแลกันไป ทั้งในยามสุข ทุกข์ อยู่อย่างคนหง่อม ๆ ด้วยกัน
ไหนเลยจะอยากมาเบียดเบียนเวลาของลูกหลานที่ช่างมีค่าในทุกนาที
ลองย้อนกลับมองดูตัวเราเถิด ร้อยเหตุผลต่าง ๆ นา ๆ สารพัดจะเอามาเอ่ยอ้าง
งานด่วน งานเยอะ เจ้านายจะเอารายงาน ต้องเสร็จ ต้องได้ตัวเลข 
ยังปิดงบไม่ได้ ติดประชุมอยู่ ต้องไปพบลูกค้า 
แค่เหตุผลพื้น ๆ ที่เราจะบอกว่า ไม่มีเวลา
เสาร์อาทิตย์ล่ะ ไม่ไหวแม่ เหนื่อยมากเลย ขอพักหน่อย
ดี๋ยวต้องซักผ้าอีกกองเบิ้มเลย ผ้ายังไม่ได้ซัก นัดเพื่อนไว้ต้องไปกินข้าว
ไอ่นู่นมันจะแต่งงาน ไอ่นี่มันจะบวช หยุดตั้งสามสี่วันขอไปเที่ยวก่อนนะแม่

ร้อยเหตุผลที่อยากจะนอกลิ้งเกลือกเทือกอยู่บนเตียง
หลังจากออกไปผจญกรรมนอกบ้าน 
พอมีเวลาแค่สองวันก็อยากจะอยู่กับบ้าน อ่านหนังสือ ดูทีวี 
ลืมคิดไปว่า 
คนที่อยู่บ้านทั้งเจ็ดวัน
เค้าคงอยากไปผจญกรรมนอกบ้านบ้าง 
เพราะเบื่อ ทีวีไม่มีอะไรจะดู หนังสือที่ตาฟางมองไม่ค่อยเห็น
ยิ่งไลน์ FB.. ลูกหลานก็ห้ามไม่ให้เล่น เพราะกลัวโทรศัพท์จะเสีย 55
เราไม่รู้หรอก เราไม่เคยมองเห็น เพราะเราไม่ได้ใส่ใจ
นานแค่ไหนแล้ว ที่ไม่ได้ดูแลท่าน นานแค่ไหนแล้ว ที่ท่านเฝ้าแต่ถามเราว่า อาทิตย์นี้เข้ามาหาแม่ไหม??

วันพฤหัสบดีที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

อย่างไรก็(ปาย)ชีวิต by บันทึกรักบัญชี

เมื่อคืน ข่มตาลงได้ตอนตีสามเกือบตีสี่
เหมือนง่วง เหมือนอยากนอน แต่ใจไม่ยอมหลับ
มันจะรู้สึกดีแค่ไหนนะ
ที่ได้ทำอะไร อย่างที่ใจอยากจะทำ
ที่ได้เป็นอะไร ในสิ่งที่ใจอยากจะเป็น 

หลายครั้งที่ยังนั่งถามตัวเอง ว่า
มื่อไร!!!!!!   จะได้หลุดพ้นจากตรงนี้เสียทีนะ
ไปอยู่ในที่ ที่อยากจะไป ได้ทำในสิ่งที่ อยากจะทำ
อยากไปอยู่นอกเมือง ที่ไหนก็ได้ สงบ ๆ มีความสุขในหัวใจ
อยากนั่งเขียนหนังสือ ฮัมเพลง ประดิษฐ์งานฝีมือขายไปวัน ๆ
อยากทำร้านกาแฟ กรุ่นกลิ่นหอมหวาน ให้คนแวะเวียนมาอย่างไม่เหงา
ความฝัน กับ ความจริง อยากให้เป็นรอยเดียวกันเร็ว ๆ เสียที
เฮ้อ.......................
ได้แต่ถอนหายใจ ให้เสียดอกเบี้ยตัวขี้เกียจซะอย่างนั้น 
เคยไปปายอยู่หนเดียว 
นับนิ้วย้อนไปก็ไม่รู้น่าจะสักเกือบสิบปีแล้ว
ได้หลับฝันที่เมืองปายอยู่สองคืน 

ก่อนจะต้องตื่นตัวและตะเกียกตะกายกลับเข้าเมือง
แต่จะเป็นไรไป ถ้าแลกกันได้กับความเป็นอยู่ที่แสนจะเรียบง่าย


และแสนจะสุขสบายหัวใจขนาดนั้น
ขอรับประกันได้ว่า กาแฟที่นี่หอมอร่อยที่สุด
อยากไปเยือน ปาย อีกสักครั้ง 
ตอบไม่ได้เหมือนกันว่า ทำไมถึงอยากไปนักหนา
อยากไปเป็นคนชงกาแฟแถว ๆ นั้น อยากมีคนตื่นๆ เช้ามานั่งกินกาแฟด้วยกัน
ทั้ง ๆ ที่ ไม่ได้มีญาติสนิท หรือ คนชิดเชื้อของหัวใจเป็นคนที่นี่แต่ประการใด
เพียงแต่ คงชอบน้ำ ชอบภูเขา ชอบอากาศหนาวๆ เย็นๆ ในตอนเช้า ซะมากกว่า
หรือว่า อีกสักห้าปีจะเกษียณตัวเอง แล้วไปยืนเป็นลูกจ้างอยู่ปายดีนะ
ชงกาแฟบ้าง ถูพื้นบ้าง จะเป็นไรไป ขอแค่ให้ได้พบความสุขที่แท้จริงก็พอ

วันอังคารที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

พันธนาการ....ที่ยังหายใจ by ศิวพร ไตรภพ

พันธนาการ....ที่ยังหายใจ 



ความคิดถึงห้ามกันไม่ได้
แต่ เราต้องไม่พันธนาการกันไว้ จน ขาดอิสระ
.............

ถ้าได้เข้าเนท มีไม่กี่ที่ที่จะแวะเวียนไป บางทีไปอ่าน หรือแค่ไปดู
ช้คำว่าไปดู เพราะเพียงแค่ให้ได้ผ่านตา ให้ได้เห็นว่า .. ยังอยู่ ยังหายใจ

คนอย่างฉัน ไม่เคยโกรธใครได้นาน
ถึงจะโกรธนาน แต่ก็ไม่เคยพยาบาทใคร

ไม่ว่าเธอเคยทำร้ายไว้เท่าไร ฉันมองเห็นความรักของเธอที่มีให้มากกว่า

ตัวแปรเดียวที่มีในใจ คือ ความน้อยใจที่เธอจากลากันไปเงียบ ๆ
แม้ไม่มีคำพูด แต่ฉันรู้ได้ด้วยความเข้าใจ เส้นทางใหม่ที่เธอเลือกจะเดินออกไป
เสียใจที่เธอทำเหมือนไม่รู้จักกัน


ไม่รู้เลยหรือว่า คนอย่างฉัน
ให้เจ็บเจียนตาย ก็จะไม่อ้อนวอนลงคุกเข่า ร้องขอเพื่อให้อยู่


คนเมื่อไม่รักกันแล้ว อย่าไปฉุดรั้งดึงมือ มีแต่เหนื่อยแรง


เจ็บคนเดียว ร้าวคนเดียว เอาให้สาแก่ใจไปเลย เอาเถอะ ยังไงก็ไม่ตายหรอก
จะหกวัน จะหกเดือน หรือจะหกปี เดี๋ยวมันก็ชินไปเอง

ผ่านไป ผ่านมา ฉันเจอเธออีกครั้ง
เจอแบบที่เห็นกับตาว่าสบายดี ก็ดีแล้ว อยากเห็นเธอสบายตัว สบายใจอย่างนี้
คงเพราะความรักกระมัง ที่อบอวลอยู่รอบตัวเธออยู่
แม้เธอไม่ได้บอก และฉันเองก็ไม่อยากคาดเดา


แค่ยังกังขาในใจ
เมื่อไรที่เธอว่า ไม่เป็นไร ฉันเห็นความอ่อนไหวในดวงตานั่นเสมอ
ฉันไม่แน่ใจ ใช่คนรักของเธอจริง ๆ หรือเปล่า
ไม่อยากคาดเดา
ไม่อยากเดาเอาเอง


เอาเถอะ
อย่างไรก็อย่างนั้น ฉัน ยังคงมองเธอด้วยความคิดถึงในแบบนี้
และซ่อนแอบความรู้สึกไว้ ไม่อยากให้เธอขาดอิสระ


ที่ทางไหนที่เธออยู่ ก็อยู่ไปตามที่เคยเถอะ อย่าได้หลบลี้หนีกัน
ถ้ามันไม่ได้ทำให้เธอรำคาญใจ


แต่ถ้าทนไม่ไหวก็บอกออกมา จะได้รู้ว่า ฉันควรจะตัดใจให้หมดสิ้นเสียที
แบบหักบัวไม่ให้เหลือใย เอากรรไกรตัดฉับซะก็แล้วกัน


.............





วันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

เส้นบาง-บาง ของความทรงจำ(จบแล้ว) by ศิวพร ไตรภพ


เก็บ
บางอย่างเก็บ จนกลายเป็นขยะ
เคยไหมขายก็เสียดาย เอาไว้ก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์
เงียบ
เงียบไป ไม่ได้แปลว่า หลงลืม หรือไม่คิดถึง แต่เงียบไปเพราะกำลังใช้ "สติ" 
จัดลิ้นชิ้นความคิด ลื้อสิ่งที่เก็บไว้เอาออกมา ให้เรายิ้มพร้อมหัวเราะ

หาย ..
หายไปจัดการกับชีวิตมา และก็ .. ค่อนข้างเหนื่อย 
กับอะไรที่มันไม่เป็นระบบแต่อยู่ในระเบียบ ควบคุมไม่ได้ บังคับไม่ได้
หมือนกับน้ำ ที่เรารู้ว่ามันจะขึ้น แต่ก็ไม่รู้จะขึ้นแค่ไหน
เหมือนกับฝน ที่เรามองเห็นฟ้าครึ้ม ๆ ก็รู้ว่าจะมีหยาดละอองลงมา
แต่ก็ไม่อาจรู้ได้ว่าจะหนักหนา เบาบาง หรือลมพัดพาไปตกที่อื่น
เหมือนกับใจ ที่เรารับรู้กับคนตรงหน้า ว่า ไม่ได้มีความหมายใดมากไปกว่า
กว่า..มิตรภาพที่เราเลือกให้เป็นเส้นทางเดินคู่ขนานไป
เพียงแต่เส้นขีดแบ่งบาง ๆ ระหว่างนั้น .. มันอาจจะบางจนเกินไปบ้าง
ลยทำให้เห็นคล้าย ๆ กับเศษฝุ่นขาว ๆ ของชอล์กเขียนกระดาน
ที่เรารู้ว่านั่น คือ รอย แต่กับไม่ยอมรับรู้ว่า มันเป็นเส้นที่เขียนไว้
อย่าง บาง - บาง
คงเพียงเท่านั้น 
ที่พยายามจะรักษาระดับของใจไว้ ไม่ให้มากไปกว่านี้
แต่คงไม่ต้องพยายามในส่วนน้อย เพราะรู้อยู่แล้วว่า มันไม่เคยมีน้อยกว่านี้
รำพึงรำพันไปแล้ว 
และไม่ได้อยากให้เลือนหายไปเหมือนกับครั้งก่อน ๆ มา
ความรู้สึกดี ดี ความทรงจำดี ดี ก็ขอให้ยังอยู่
ความโกรธ ไม่เคยทำให้ใครดีขึ้น
และไม่มี  ความผิดสถานใดที่ความรักให้อภัยกันไม่ได้
และเมื่อวันหนึ่งที่คุณเกิดบังเอิญได้อ่าน ได้รับรู้ .. ถึงคนตรงนี้
อยากถามคุณกลับคำเดียวว่า คุณยังรู้สึกต่อกันเหมือนวันแรกเจอหรือเปล่